عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
177
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
العقوبة 2710 . 3 - ألا تائب من خطيئته قبل حضور منيتّه 2756 . 4 - التّوبة ممحاة 186 . 5 - المقرّ بالذّنوب تائب 1065 . 6 - التّوبة تستنزل الرّحمة 1069 . 7 - إخلاص التّوبة يسقط الحوبة 1264 . 8 - التّوبة تطهّر القلوب ، و تغسل الذّنوب 1355 . 9 - بالتّوبة تمحّص السّيّئات 4324 . 10 - بالتّوبة تكفّر الذّنوب 4357 . توبه اتفاقى است بنا بر اين تأخير در آن حرام ، و موجب عذاب اخروى خواهد شد ، پس بر گنهكار بعد از ارتكاب معصيت توبه واجب خواهد بود ، و براى او تسويف يا ترك آن جائز نيست ) . 3 - آيا نيست توبه كنندهاى از گناه خود قبل از حاضر شدن مرگ او . 4 - بازگشت به خدا و پشيمانى ، محو كننده است . 5 - اقرار كننده به گناهان ( در پيشگاه خداوند تبارك و تعالى ) توبه كننده است ( البته اين مطلب در صورتى است كه همراه اقرار پشيمانى ، و تصميم بر عدم بازگشت به معصيت بوده باشد و گرنه صرف اقرار كافى نخواهد بود ، مگر آنكه مربوط به بندگان باشد كه شايد مجرد اقرار نسبت به طرف توبه به حساب آيد ) . 6 - توبه رحمت را فرود آورد . 7 - خالص گردانيدن توبه گناه را اسقاط مى نمايد . 8 - توبه دلها را پاك كرده ، و گناهان را مىشويد . 9 - به وسيله توبه گناهان پاك و نابود خواهند شد . 10 - به وسيلهء توبه ( يعنى بازگشت و پشيمانى ) گناهان پوشيده مىشود .